filmy propagandowe, które prezentowały najczęściej bohaterów odznaczających się odwagą i siłą, gotowych na akty heroizmu.

Wielki kryzys (1919–1930) upright=0.5|left|thumb|Eleonora Duse Po zakończeniu I wojny światowej kino włoskie pogrążyło się w kryzysie. Spowodowany był on przede wszystkim pojawieniem się wielu małych zakładów produkcyjnych, które często bankrutowały po wyprodukowaniu zaledwie kilku filmów; wiele działających dotąd prężnie większe zakłady podejmowały złe decyzje ekonomiczne oraz organizacyjne. Wśród tematów największym powodzeniem cieszyły się nadal filmy miłosne – bardzo często zapożyczane z literatury oraz z dramatów klasycznych, reżyserowane między innymi przez Roberto Robertiego (ojca Sergio Leone), oraz filmy religijne – w szczególności te reżyserowane przez Giulio Antamoro.

upright=0.6|right|thumb|Alessandro Blasetti Wielkie gwiazdy teatralne takie jak Eleonora Duse (Cenere, La Bella Otero) pojawiały się na ekranach wywołując jednak mieszane uczucia.