Skierowanie odwodów armijnych na skrzydło południowe pozbawiło dowódcę armii możliwości wzmocnienia północnego skrzydła, gdzie w obronie były 7 DP i Krakowska BKaw odpierając ataki sześciu dywizji 10 Armii Wehrmachtu. Na skrzydle wschodnim obrony armii w styk między 1 BGór a 2 BGór (Armii „Karpaty”), we współdziałaniu z niemieckim oddziałami, natarły oddziały słowackie zgrupowania „Janosik” (trzy zgrupowania dywizyjne i grupa wojsk szybkich) dochodząc 1 września do Niedzicy n. Dunajcem. Zadaniem Słowaków było rozpoznanie sił polskich i ich zamiarów w rej. Zakopane, Bukowina, Jurków, Piwniczna, Nowy Sącz, Grybów, Tylicz, Komańcza, Sanok, Lesko, Cisna. Słowacy opanowali m.in. Czorsztyn, Jamno i Jaworki. Pod Kłodnem napotkali silny opór batalionu KOP Żytyń i ponieśli duże straty.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Obrona Śląska (1939) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.