Na styk Armii „Kraków” i Armii „Łódź” (między Wołyńską BKaw i 7 DP) uderzyła 4 Dpanc z 16 KA w kierunku na Kłobuck. Na prawe skrzydło Armii „Kraków” nacierały 15 i 4 KA z 10 Armii. Pierwszy na Woźniki, drugi na Częstochowę. Już w pierwszym dniu powstały luki między 7 DP a Wołyńską BKaw i Krakowską BKaw oraz GO „Śląsk”.
Skoncentrowany na północy GO „Śląsk” 8 KA nacierał w kierunku Bielska-Białej z zadaniem rozcięcia obrony i okrążenia GO „Śląsk” i „Bielsko”. Zasadniczą siłą uderzeniową 7 KA była 5 DPanc. Już 1 września Oddział Wydzielony 6 DP pod dowództwem płk I. Misiąga z GO „Bielsko” powstrzymał jej natarcie.
17 KA siłami dwóch dywizji nacierał w kierunku na Skoczów, gdzie w obronie była 21 DP, jednak napór wroga na tym kierunku jak i na kierunku Cieszyna był słaby.
Na tyły Armii „Kraków” uderzył z Orawy 18 KA kierując się na Orawkę, Chabówkę i Nowy Targ. Na obronę 1 BGór płk J. Gaładyka uderzyły cztery dywizje (trzy z 18 KA i jedna z 17 KA). Wobec zagrożenia południowego skrzydła na tym odcinku armii już w pierwszych godzinach wojny gen. Szyling zmuszony był rzucić 10 BKaw z odwodu armii, której siły weszły do walki 2 września. Na wschód od 18 KA uderzały dwie dywizje odwodowe (dywizje górskie) 14 Armii kierując się na Nowy Sącz i Bochnię.