Powierzchnia pnia jest często gładka, czasami pokryta przetchlinkami oraz bliznami po opadłych liściach, a u niektórych gatunków lub osobników może być również błyszcząca.
Ciernie Wykazują duże zróżnicowanie u różnych gatunków pod względem morfologii, liczby, zagęszczenia oraz rozmieszczenia. Interpretowane są jako przekształcone przylistki. Ciernie są zawsze obecne na rozgałęzieniach wszystkich gatunków z wyjątkiem P. decaryi, poza tym występują także na pniu większości gatunków. Ciernie nie regenerują się, u roślin wystawionych na warunki zewnętrzne z czasem wietrzeją, pozostawiając względnie gładki pień, z wyłącznie najmłodszymi cierniami na rozgałęzieniach. Ciernie występują w układzie trójkowym lub parami. Wszystkie południowoafrykańskie gatunki Pachypodium posiadają ciernie występujące w trójkach, w których dwa ciernie boczne zwykle mają podobną długość oraz grubość, natomiast środkowy jest mniejszy. Gatunki z Madagaskaru posiadają ciernie wyrastające parami, jak też trójkami (P. lamerei, P. geayi). Funkcja cierni jest złożona.