Służą one do zniechęcania zwierząt do konsumpcji rośliny, pomagają w termicznej regulacji pnia, poprzez rzucanie na niego niewielkiego cienia, jak i istnieją hipotezy, że ciernie wspomagają kondensację wody z powietrza, powodując jej skapywanie u podstawy rośliny, gdzie może zostać zaabsorbowana przez korzenie.
Liście Są siedzące, jak i osadzone na długich ogonkach liściowych. Blaszka liściowa bywa owłosiona lub naga, błyszcząca lub matowa, o brzegach falistych (np. P. namaquanum, P. saundersii) lub prostych. Kształt liścia bywa wydłużony, niemal lancetowaty (P. geayi, P. lamerei), choć u większości gatunków liście są krótkie i szerokie. Rozpoznawalną cechą niektórych gatunków jest również stopień uwydatnienia bocznych wiązek przewodzących, bardzo wyraźnych u niektórych gatunków (P. baronii), a u innych prawie niewidocznych. Liście najczęściej skupione są na szczytach rozgałęzień lub głównego pnia, choć u niektórych gatunków wyrastają na całej długości pędów (P. bispinosum).