Formy drzewiaste dorastają do wysokości od 1,5 m do nawet kilkunastu metrów, w zależności od gatunku.
Pień Cechami rozpoznawczymi roślin z rodzaju Pachypodium są zgrubiałe pnie oraz obecność cierni na rozgałęzieniach, a czasem także na pniu. Są to rośliny pachykauliczne – mają nieproporcjonalnie zgrubiały pień w stosunku do swojej wysokości oraz stosunkowo niewiele rozgałęzień. Średnica rozgałęzień jest zwykle znacznie mniejsza od średnicy głównego pnia, który w znacznym stopniu składa się z magazynującej wodę tkanki miękiszowej. U Pachypodium ten charakter budowy widoczny jest już we wczesnych okresach rozwoju rośliny. Niektóre z gatunków (np. P. namaquanum, P. brevicaule) często nie posiadają żadnych rozgałęzień lub mają ich niewiele. Taka budowa stanowi adaptację do środowiska o niskiej dostępności wody, jako że ogranicza stosunek powierzchni rośliny do jej objętości, minimalizując utratę wody przez transpirację. Pnie cechują się zróżnicowanym ubarwieniem, najczęściej przyjmując barwy bladoszare, jednak spotykane są również odcienie ciemnobrązowe, ciemnoszare oraz szarozielone.