Zatem dzieło powstało przypuszczalnie między rokiem 1373 a 1385.
W poemacie występuje odniesienie astronomiczne („Tak wyraźnie, jak cię [Wenus] widziałem na północno-północnym zachodzie,/ kiedy zacząłem spisywać swoje widzenie”As wisly as I saw thee north-north-west,/ When I began my sweven for to wryte, wersy 117–118). Wenus ściśle rzecz ujmując nigdy nie świeci na północno-północnym zachodzie, ale można tak o niej myśleć, gdy osiąga ona skrajnie północne położenie, co miało miejsce w maju w latach 1374, 1382 i 1390. Pierwszą z tych dat się odrzuca, ponieważ między powrotem z Włoch a napisaniem Sejmu ptasiego Chaucer musiał jeszcze zdążyć napisać Dom sławy (The House of Fame); ostatnia jest za późna. Daje to – jeśli traktować to odniesienie dosłownie – maj 1382 roku jako datę rozpoczęcia poematu, a dzień świętego Walentego, 14 lutego 1383 roku, jako datę jego ukończenia.
W XIX wieku i pierwszej połowie XX wieku wiele uwagi poświęcono temu, kogo przedstawia orlica i jej trzech zalotników.