Inspiracje Rozważania o naturze miłości w formie wizji sennej w Sejmie ptasim wiele zawdzięczają Powieści o Róży Guillaume'a de Lorris i Jeana de Meung. Chaucer explicite wymienia w Sejmie ptasim lekturę Snu Scypiona Cycerona, a zwłaszcza komentarza Makrobiusza do tego dzieła, jak również poemat Skarga Natury (De planctu Naturae) Alana z Lille. Opis parku miłości i świątyni Wenus w Sejmie ptasim stanowi dość wierne tłumaczenie fragmentu Tezeidy Boccaccia, której rękopis Chaucer prawdopodobnie posiadał. W końcu postać Afrykańczyka – przewodnika poety, napis nad bramą parku i kilka innych fragmentów dzieła nawiązuje do Boskiej komedii Dantego.
Datowanie Sejm ptasi jest niewątpliwie autorstwa Chaucera, ponieważ wspomina on o tym dwukrotnie, po raz pierwszy w prologu do Czytania o dobrych paniach (The Legend of Good Women), datowanego na 1384–1386He made of the book that hight the Hous of Fame,/ And eek the Deeth of Blaunche the Duchesse,/ And the Parlement of Foules, wersy 417–419.. Sejm ptasi zawiera obfity materiał zaczerpnięty z dzieł włoskich. Chaucer mógł się z nimi zapoznać podczas swej pierwszej podróży do Włoch, z której powrócił w 1373.