dwa znajdowały się w dolnej części kadłuba pod nosem oraz po jednym w każdym skrzydle.
Historia Nietypowa instalacja silników została bardzo dokładnie przetestowana w czasie badań prototypu w tunelu aerodynamicznym, w tym czasie jeden egzemplarz Kawasaki Ki-61 został specjalnie zmodyfikowany w celu przetestowania na nim systemu chłodzenia silników Ki-64. Wyniki testów były bardzo zadowalające, powierzchniowy system chłodzenia pozwalał na zwiększenie maksymalnej prędkości samolotu o około 40 km/h i nie wydawał się bardzo podatny na uszkodzenia bojowe. Jego podstawową wadą było ograniczeni dostępnego miejsca w skrzydłach na zbiorniki z paliwem, co z kolei zmniejszało zasięg samolotu.
Pierwszy i jedyny prototyp został ukończony w grudniu 1943. Odbyto na nim tylko pięć lotów, w czasie ostatniego lotu zapalił się w nim tylny silnik i pilot został zmuszony do awaryjnego lądowania uszkadzając przy tym samolot. Uszkodzony silnik został odesłany do naprawy w fabryce w Akashi, a reszta samolotu została odesłana na naprawę do Gifu. Po wypadku zaprzestano dalszych prac nad samolotem koncentrując się na produkcji i projektach bardziej konwencjonalnych konstrukcji.