W pierwszej kolejności Biuro Aeronautyki zaleciło przekonstruowanie wylotów spalin i powietrza chłodzącego z silnika. W pierwszym egzemplarzu prototypowym wymieniono również silnik na nieco mocniejszą jednostkę Pratt & Whitney R-2800-34W o mocy 1566 kW.
8 sierpnia 1945 roku zmodyfikowany samolot przybył do Naval Air Test Center w Patuxent River w celu przeprowadzenia dalszych prób. Ich przebieg ujawnił doskonałe charakterystyki samolotu w locie nurkowym, ale również nadmierną skłonność do przeciągnięcia przy lądowaniu ze zdławionym silnikiem. Pomimo zastosowania w konstrukcji samolotu stali stopowych, maszyna okazała się również wyjątkowo lekka. 9 listopada 1945 roku oficjalnie zakończono próby, których rezultatem było zalecenie wprowadzenia 19 zmian konstrukcyjnych. Zakończenie wojny na Pacyfiku oraz zmniejszenie zamówienia z 22 do zaledwie 5 egzemplarzy spowodowało rezygnację z kontynuowania dalszych prac 3 sierpnia 1946 roku.
Konstrukcja XBTK-1 był wolnonośnym, jednoosobowym dolnopłatem. Elementy narażone na duże obciążenia jak również większość pokrycia samolotu wykonano ze stali stopowych o wysokiej wytrzymałości.