Lib-Labs i Indenpendent Labour Party W 1867 roku weszła w życie ustawa „Reform Act 1867”, która zwiększyła prawo wyborcze mężczyzn z 1,3 miliona do 2,5 miliona uprawnionych osób. Nowi wyborcy głosowali początkowo na Partię Liberalną, jednak z czasem masowo zaczęło dochodzić do przepływu elektoratu liberałów do powstających organizacji socjalistycznych. Sytuację te wykorzystała Partia Konserwatywna, dążąc do wzmocnienia kandydatów socjalistycznych przeciwko swoim odwiecznym liberalnym wrogom.
W wyborach parlamentarnych w 1874 roku liberałowie nie wystawili kontrkandydatów dla dwójki przywódców górników, Thomasa Burta i Alexandra MacDonalda. W wyniku tej decyzji oboje zostali wybrani do parlamentu. Ruch ten wpisywał się w taktykę polityczną Liberałów, którzy w ten sposób ograniczali przepływ wyborców z klasy robotniczej. Wybrani w ten sposób kandydaci pracowniczy znani byli jako „Liberal-Labour” lub w skrócie „Lib-Labs”.
W 1888 roku parlamentarzysta Robert Bontine Cunninghame Graham opuścił Partię Liberalną i założył wspólnie z działaczem chrześcijańskiego socjalizmu Keirem Hardiem Szkocką Partię Pracy.