Szkocka Partia Pracy podjęła decyzję o samorozwiązaniu w 1893 i weszła w skład struktur Niezależnej Partii Pracy.
XX wiek thumb|600px|Przedział czasowy rozwoju organizacji socjalistycznych Wielkiej Brytanii Na początku XX wieku ruchy socjalistyczne, na czele z Towarzystwem Fabiańskim, Federacją Socjaldemokratyczną oraz Niezależną Partii Pracy, zaczęły konsolidować swoje siły.
Narodziny Partii Pracy W 1900 roku, przedstawiciele różnych związków zawodowych, oraz część działaczy Niezależnej Partii Pracy, Towarzystwa Fabiańskiego i Federacji Socjaldemokratycznej, założyli Komitet Reprezentacyjny Pracy na czele z Keirem Hardiem i Ramsayem MacDonaldem. W wyborach w 1900 roku Komitet zdobył dwa mandaty.
W 1906 roku Komitet po dołączeniu do Międzynarodówki Socjalistycznej zmienił nazwę na aktualną „Partię Pracy”. W tym samym roku przed wyborami Partia zawarła pakt o nieagresji wyborczej z Partią Liberalną, który zakładał nie wystawianie przeciwko sobie kandydatów wzajemnie antykonserwatywnych. Dzięki temu posunięciu Partia Pracy w wyniku wyborów otrzymała 29 mandatów.