10 lipca pod Wilejką, powstrzymując na czele sztabu, nacierającego nieprzyjaciela, następnie 25 lipca nad Świsłoczą, w rejonie Krynki – Kruszyniany, wreszcie 15 sierpnia atakował bolszewików z fortów Modlina pod wioską Toruniem. Dalsza kariera wojskowa i cywilna Po zawarciu pokoju ryskiego w 1921 w dalszym ciągu dowodził XXXIII Brygadą Piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 69 pułk piechotySpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 195, 918.. Równocześnie, w okresie od 18 stycznia do 18 lutego i od 14 lipca do 11 sierpnia 1921 pełnił obowiązki dowódcy 17 Dywizji Piechoty. 1 października 1921 został wyznaczony na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej 17 Dywizji Piechoty. Od 13 grudnia 1921 do stycznia 1922 był przewodniczącym Komisji Weryfikacyjnej dla oficerów byłej armii niemieckiejDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 43 z 27 grudnia 1921 roku, poz. 1922.. W maju 1922 przeszedł na własną prośbę do rezerwyDruga lista oficerów rezerwowych WP, dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z dnia 26 stycznia 1922 roku. i objął administrację majątku Doruchów. W 1923 otrzymał Honorowe Obywatelstwo Ostrzeszowa.