Do grudnia 1919 pułk pełnił służbę graniczną na linii demarkacyjnej pod Kępnem, od Wieruszewa do Sulmierzyc, a następnie 17 stycznia 1920 Stanisław Thiel wkroczył do Kępna na czele 11 pułku Strzelców Wielkopolskich przyłączając je wraz z okolicą do Polski.
Walki z bolszewikami Pod koniec stycznia 1920 pułk (przemianowany 5 lutego na 69 pułk piechoty wielkopolskiej) został przerzucony na front wschodni (w okolice Lidy, później Borysowa). Tam razem z I batalionem 70 pułku piechoty i dywizjonem 17 pułku Ułanów Wielkopolskich wszedł w skład Grupy mjr. Thiela i obsadził przedmoście na wschodnim brzegu Berezyny. Rozkazem Naczelnego Dowództwa z 10 kwietnia 1920 mjr Thiel odszedł z dowództwa pułku i do 3 czerwca tego roku pełnił funkcję zastępcy szefa Departamentu I Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 22 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika piechoty, w grupie oficerów byłej armii niemieckiejDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 29 maja 1920 roku, poz. 527.. Następnie, na własną prośbę, objął ponownie dowództwo 69 pułku piechoty. W czerwcu objął dowództwo XXXIII Brygady Piechoty. Brał udział w walkach odwrotowych wojsk polskich, m.in.