Daniela) z roku 1865, rewolucjamijak rewolucje z lat 1812, 1820 czy 1854, interwencjami państw ościennychjak interwencja napoleońska w roku 1805, interwencja brytyjska w roku 1808, ponowna interwencja francuska w roku 1823 czy ponowna interwencja brytyjska w roku 1835 i wojnami domowymiz których największa to Pierwsza Wojna Karlistowska (1833-1840). Ich bezpośrednią przyczyną mogły być walki frakcyjne w obozie władzy, intrygi pałacowe na dworze królewskim, pretoriańskie ambicje armii, napięcia społeczne, kwestie dynastyczne czy spory partyjne. Jednak wspólnym mianownikiem był dla nich konflikt wokół nowych trendów, zdobywających popularność w Hiszpanii, a wywodzących się z rewolucji francuskiej. Były to: kapitalistyczne stosunki w gospodarce, sięganie przez burżuazję po czołową rolę społeczną oraz liberalizm jako dominująca ideologia, wymierzona przeciw pozycji Kościoła Katolickiego, a częściowo przeciw samej religii. W postępującej serii przewrotów i kontr-przewrotów wprowadzano reformy, by potem je ograniczać lub cofać, niemniej zmiany cały czas stopniowo postępowałypolscy hispaniści uważają, że liberalizm „w decydującym stopniu określił kierunki przemian hiszpańskiego państwa i społeczeństwa w pierwszej połowie XIX wieku”, Tadeusz Miłkowski, Paweł Machcewicz, Historia Hiszpanii, Wrocław 2009, , s. 261.