dzięki przekształceniu się w umiarkowany obóz prawa i porządku przyciągnęli arystokrację i ziemiaństwo. Wykorzystali również swoją dominację w podstawowych strukturach państwa: armii i administracji. W rezultacie powstanie karlistów wypaliło się, a w Hiszpanii umocniła się swoista wersja oligarchicznego kapitalizmu.
Tło konfliktu mały|lewo|1812: przyjęcie Konstytucji z Kadyksu, początek rewolucyjnego liberalizmu Od czasów napoleońskich przez 7 kolejnych dekad Hiszpania była krajem skrajnie niestabilnym, wstrząsanym następującymi po sobie zamachami stanuJak zamach Espartero z 1840, nieudany zamach O’Donnela z 1841, zamach Narvaeza z 1843 czy udany zamach O’Donnela z 1854, drobnymi ruchawkamiJak karlistowska próba zamachu z roku 1860, lokalnymi powstaniamiTakimi jak katalońska Guerra dels Matiners z lat 1846-1849, buntamiJak bunt garnizonu w La Coruña z 1815, garnizonów Barcelony i Gerony w 1817, garnizonu Walencji z 1818, czy garnizonu Madrytu w 1822, przewrotamijak próby liberalnych pronunciamientos z lat 1830-1831, powstanie robotnicze w Barcelonie z 1842, seria zamieszek lokalnych z 1848, powstanie republikańskie w Saragossie z 1856, zamieszki w Madrycie (tzw. Noc św.