W tym ostatnim mieście ekspedycja zakończyła działanie. Jej członkowie wrócili do Wiednia, a Buchholtz – przez Koszyce i Gelnicę – do Kieżmarku.

Bezpośrednio po powrocie Liesganig osobiście złożył ustną relację cesarzowi. Ten podziękował listownie Buchholtzowi za włożony trud, koszty ekspedycji nagrodził pewną sumą pieniędzy i zachęcił do dalszych badań. Nie podjął jednak żadnych działań w kierunku uruchomienia w Tatrach prac wydobywczych, a dostarczone eksponaty spoczęły w muzeum. Sam Buchholtz z kolei sporządził dla cesarza obszerną relację pisemną, w której dokładnie opisane itinerarium i przebieg wyprawy mieszają się z jego zawyżoną oceną wyników ekspedycji i zupełnie abstrakcyjnymi wnioskami. Dokument ten został opublikowany dopiero po śmierci Jakoba Buchholtza w almanachu „Ungarisches Magazin” z roku 1787 pt. Reise auf die Karpatischen Gebirge, und in die angränzenden GespanschaftenRadwańska-Paryska Z., Paryski W.H.: Wielka encyklopedia tatrzańska....