W 1752 r., niezrażony brakiem reakcji ze strony dworu, Buchholtz przygotował transport obejmujący 8 beczek i kilka skrzyń z próbkami minerałów z Tatr, północnego Spiszu, Rudaw Słowackich, Słowackiego Krasu i innych terenów. W towarzystwie swego syna Johanna Georga (ur. 1723) zawiózł to do Wiednia, gdzie podczas uzyskanej audiencji przekazał zbiór cesarzowi. W zamian otrzymał cesarską pochwałę, 200 dukatów oraz list polecający dla siebie, syna oraz swojego pomocnika Mathiasa Fabricy'ego. List, datowany na 1 sierpnia 1752 r., upoważniał wymienione w nim osoby do prowadzenia swobodnych badań mineralogicznych na terenie całych Węgier i Siedmiogrodu oraz otrzymania w tym zakresie niezbędnej pomocy ze strony obywateli i urzędów. Co do zakresu i ewentualnych wyników takich badań, o ile w ogóle zostały przedsięwzięte, nie mamy żadnych wiadomości.