Każda komora na gaz nośny zabezpieczona była dwoma zaworami, umieszczonymi w szybach wentylacyjnych umożliwiających rozprężenie wypuszczonego gazu do atmosfery przez otwory w górnej części sterowca (otwory te zabezpieczone były płóciennymi kapturami).
Każda komora posiadała balonet. Każdy z nich w czasie pełnego napełnienia osiągał objętość 52% objętości komory, w której się znajdował; balonety przedni i tylny posiadały objętości 3250 m³, balonety środkowe zaś 5000 m³. Wszystkie cztery składały się z dwóch sekcji - dolnej, przymocowanej od wewnątrz do aerostatu, zrobionej była z dwuwarstwowego płótna o wytrzymałości na rozerwanie 1200 kg na metr szerokości oraz górnej, zrobionej z płótna jednowarstwowego o wytrzymałości na rozerwanie 900 kg na metr szerokości.
Zawory balonetów, zamontowane w stępce, posiadały rurowe połączenia z atmosferą. Wlot powietrza tłoczonego przez wentylatory odbywał się poprzez zawory klapowe, wylot zaś przez zabezpieczony zaworami wspólny wąż zbiorczy.