Opis Parowóz pospieszny z dwucylindrowym silnikiem bliźniaczym, na parę nasyconą, o układzie osi 2'B. Kocioł był dość wysoko podniesiony, o dużej powierzchni ogrzewalnej 186 m² (od strony wody, w tym powierzchnia rur ogniowych 173,2 m² i paleniska 12,8 m²) i dużym ruszcie (3,1 m²). Kocioł miał 231 płomieniówek i nie posiadał przegrzewacza. Ciśnienie pary w kotle wynosiło 12, a w niektórych egzemplarzach 13 atmosfer. Parowóz posiadał charakterystyczną dla niektórych austriackich parowozów architekturę (w szczególności pospiesznych serii 6 i 106) dzięki dwóm kołpakom na górze kotła, połączonym poziomą rurą, pełniącą rolę osuszacza pary. W parowozach serii 6 tylny kołpak mieścił zbieralnik pary, a przedni przepustnicęJ. Bek, Z. Bek, Parní..., s.35.. Na pierwszym kołpaku były po bokach zawory bezpieczeństwa.
Ostoja parowozu była wewnętrzna. Koła napędne miały średnicę 2,1 m, napędzana była pierwsza oś wiązana. Rozstaw sztywny osi wiązanych wynosił 2800 mm (jak w parowozach serii 6 i 106). Przedni dwukołowy wózek toczny, osadzony na obrotowym sworzniu, miał rozstaw osi 2700 mm i również był przejęty z serii 6 i 106.