Ten typ myślenia jest powszechnie uznawany w psychologii rozwojowej za przejaw myślenia postrofmalnego.
Mocną stroną koncepcji Labouvie-Vief jest przekonujący i ciekawy wywód oraz zwrócenie uwagi na istotną rolę czynnika subiektywnego w życiu człowieka w ogóle, a w docieraniu do mądrości w szczególności. Boryka się ona z takimi problemami, jak: brak możliwości empirycznej weryfikacji oraz niejasność pojęcia Mythos z perspektywy naukowej (co można uzasadnić faktem, że jest ono z założenia czymś skrajnie różnym od obiektywnego poznania właściwego nauce).
Koncepcja rozwoju po adolescencji Labouvie-Vief podjęła próbę poszerzenia koncepcji rozwoju psychologicznego Jeana Piageta w taki sposób, aby obejmowała ona również rozwój po adolescencji, od momentu wczesnej dorosłości, aż do starości. Z powodu trudności badania konstruktu Mythos, odeszła od niego, na rzecz prześledzenia rozwoju emocjonalnego w dorosłościLabouvie-Vief, G., & Medler, M. (2002). Affect optimization and affect complexity: Modes and styles of regulation in adulthood. Psychology and Aging, 17, 571-587.. Zgodnie z jej koncepcją, rozwój po adolescencji można opisać w kategoriach zmian w myśleniu o sobie samym i swoich emocjach. Z jej badań wynika, że można wyróżnić 5 stadiów myślenia o sobie oraz 4 typy mechanizmów regulowania emocjiLabouvie-Vief, Gisela (2006).