Sternberg (Ed.), Wisdom: Its nature, origins, and development (pp. 52 – 83). New York: Cambridge University Press.. Równocześnie ze studiowaniem rozwoju człowieka w biegu życia, rozwijała własną koncepcję mądrości i rozwoju, której podstawowe założenia są następujące: W historii myśli Zachodniej, co najmniej od czasów Platona i Arystotelesa, istniał podział na Logos i Mythos Logos to wiedza, która jest obiektywna, dostępna intersubiektywnie i uniwersalna dla wszystkich ludzi, uzyskiwana za pomocą myślenia zgodnego z prawami logiki Mythos to wiedza subiektywna, dostępna jednostce subiektywnie i poszerzania dzięki rozwijaniu intuicji i doświadczenia życiowego Dojrzała osoba to ktoś, kto osiągnął integrację obu typów wiedzy

Mądrość, według tej koncepcji, jest osiągnięciem stanu równowagi między Logos i Mythos. Można do niej dojść dopiero po opanowaniu myślenia logicznego (myślenia formalnego u Piageta), a następnie stopniowym zmniejszaniu roli tego typu myślenia w funkcjonowaniu umysłowym, na rzecz subiektywnych i intuicyjnych sądów oraz poprzez uznanie różnorodności i równoprawności poglądów głoszonych przez różnych ludzi.