Mythos i Logos jako konstrukty komplementarne Zdaniem Labouvie-Vief, w momencie pełnego opanowania zasad logicznego myślenia, następuje załamanie się go – nie można pogodzić rzeczywistości społecznej ze sztucznymi, sterylnymi ideałami logiki. W tym momencie następuje zwrot w stronę Mythos, który jest początkiem myślenia postformalnego, opartego na akceptacji niepewności w życiu ludzkim oraz istnienia różnych i równoprawnych sposobów opisu świata. W miarę rozwoju, Mythos na powrót staje się istotną częścią rozumowania jednostki, tworzącą dopełnienie Logos.
Badania nad mądrością Gisela Labouvie-Vief oparła swoją koncepcję mądrości na dostrzeżonej przez niej i opisanej dychotomii Logos i Mythos. Punktem wyjścia dla Labouvie-Vief była koncepcja rozwoju psychologicznego człowieka stworzona przez Jeana Pieageta. Mimo wielkiej dokładności obserwacji tego badacza oraz dużej mocy opisowej jego teorii, załamywała się ona dla osób po okresie adolescencji. Labouvie-Vief doszła do wniosku, że wynika to ze skoncentrowania się przez Piageta wyłącznie na rozwoju myślenia abstrakcyjnego i obiektywnego, a zignorowania innych typów myślenia, bardziej otwartych na sprzeczności i subiektywne racjeLabouvie -Vief, G. (1990). Wisdom as integrated thought: Historical and developmental perspectives. In R.J.