Z tyłu kadłuba umieszczono klasycznie poziomo pojedynczy silnik RB108, do którego niewielki wlot powietrza znajdował się nad kadłubem, przed statecznikiem pionowym, zadaniem silnika było zapewnienie odpowiedniego ciągu podczas lotu poziomego. W celu poprawy stateczności maszyny na całej długości kanału wlotowego zainstalowano płetwę grzbietową. Bogato oszklona kabina pilota znajdowała się w dziobie samolotu. W środkowej części kadłuba umieszczono cztery silniki RB108 ustawione pionowo, od góry przykryte były ażurową kratownicą. Maszyna posiadała trójzespołowe, stałem podwozie z przednim podparciem. W celu ochrony dolnej części kadłuba oraz skrzydeł przed wpływem gorących gazów wylotowych, zastosowano wysokie golenie podwozia. Pierwszy prototyp (XG900), posiadający jedynie tylny, pojedynczy silnik do swojego pierwszego loty wystartował 2 kwietnia 1957 roku, za jego sterami siedział pilot Tom Brook. Maszyna okazała się być wystarczająca sterowna aby podjąć dalsze prace. W drugim prototypie (XG905) zainstalowano już dodatkowe cztery silniki RB108 umieszczone pionowo. Pierwszy pionowy start i lądowanie, wykonane jeszcze na uwięzi odbyło się 26 maja 1958 roku. W tym samym roku, 25 października maszyna wykonała pierwsze swobodne lądowanie i start.