Projekt thumb|left|Silnik Rolls-Royce RB108 thumb|left|Short S.C.1 XG900 Sytuacja zmieniła się wraz z pojawieniem się silników konstrukcji Alana Griffitha, Rolls-Royce RB108. Był to niewielki silnik odrzutowy (118 centymetrów długości, 53 cm średnicy i masa 122 kg) przystosowany do pracy w pionowym położeniu. Mógł on również działać w pozycji poziomej. Silnik był zaopatrzony w czuły system sterowania wartością ciągu, umożliwiający precyzyjne i szybkie sterowanie tą wartością pracy silnika. Do budowy silnika przyczyniły się doświadczenia zebrane przy pracach nad Rolls-Royce Thrust Measuring Rig, w których Griffith brał udział. W 1953 roku, brytyjskie Ministry of Supply (Ministerstwo Zaopatrzenia) wydało specyfikacje ER.43, w której zawarło wstępne warunki techniczne jakie powinien spełniać nowy samolot przeznaczony do badań nad właściwościami VTOL. Do dalszych prac zaakceptowano projekt firmy Short Brothers, która na podstawie uściślonej specyfikacji ER.143D z 15 października 1954 roku rozpoczęła prace konstrukcyjne nad dwoma samolotami S.C.1 bo takie oznaczenie otrzymała nowa maszyna. Samoloty otrzymały numery XG900 i XG905. Samolot został zaprojektowany w układzie delta bez usterzenia poziomego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Short S.C.1 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.