Tak znaczące braki wymagały szybkiego uzupełnienia, dlatego też postanowiono, że zakłady w Enfield będą kontynuować produkcję starszych SMLE aby nie dokonywać przebudowy gotowych linii produkcyjnych, natomiast produkcja No. 4 zostanie uruchomiona w zakładach w Maltby, Fazakerley i Shirley. W rezultacie seryjną produkcję No. 4 rozpoczęto dopiero w 1941 r. W tym samym roku dokonano kolejnej modyfikacji karabinu, nieznacznie upraszczając konstrukcję zamka tworząc wersję Rifle No. 4 Mk I*, która produkowana była jedynie w zakładach Small Arms Limited w Kanadzie oraz Stevens-Savage Firearms w USA.
Pomimo wdrożenia do produkcji No. 4 przez całą II wojnę światową nie zaprzestano produkcji starszych SMLE w dalszym ciągu wytwarzanych w Enfield, indyjskim Ishaphore i australijskich zakładach w Lithgow. . Już po zakończeniu II wojny światowej w 1949 r. opracowano nową nieznacznie zmodernizowaną wersję karabinu, przyjętą na wyposażenie jako Rifle No. 4 Mk 2, w której przeprojektowano język spustowy i stopkę kolby. Wersja ta była również wykonywana według wyższych standardów jakościowych i staranniej wykańczana w porównaniu z wersjami wojennymi. Po wprowadzeniu No. 4 Mk 2 rozpoczęto również proces modernizacji do nowszego standardu starszych No. 4 Mk I.