W okresie międzywojennym podjęto prace nad nowymi wersjami SMLE. W wersji Mk V przywrócono usunięty wcześniej mechanizm „odcięcia magazynka” oraz wprowadzono nowe przyrządy celownicze zastępując szczerbinkę – przeziernikiem umieszczonym na komorze zamkowej (wydłużając tym samym linię celowniczą). Ponadto dokonano szeregu drobnych zmian konstrukcyjnych, jednak karabin nie został przyjęty na wyposażenie ze względu na bardziej skomplikowaną budowę i wyższe koszty produkcji w porównaniu z Mk III*. W latach 1922–1924 wyprodukowano 20 tys. egzemplarzy serii informacyjnej Mk V. W wersji Mk VI zastosowano natomiast nową lufę samonośną poprawiając celność broni. Wersja ta również nie została wdrożona do produkcji masowej (w latach 30 wyprodukowano jedynie 1025 szt.).
W 1926 r. armia brytyjska zmieniła system nazewnictwa broni strzeleckiej przemianowując oznaczenia dotychczas używanych SMLE (zob. nazewnictwo). Jednocześnie wiele z tych karabinów zostało przebudowanych na broń treningową zasilaną nabojem .22 LR (pod desygnatą Rifle No. 2).