Zmieniono również konstrukcję uchwytu do ręcznego napinania bijnika z okrągłego na prostokątny.
thumb|Brytyjski żołnierz z karabinem SMLE podczas bitwy nad Sommą, 1916 r. I wojna światowa dowiodła skuteczności karabinu SMLE. Okazało się, że dzięki pojemnemu magazynkowi i wyjątkowo ergonomicznej konstrukcji zamka karabiny wykazywały znacząco wyższą szybkostrzelność w porównaniu z konkurencyjnymi konstrukcjami. Dobrze wyszkolony strzelec był w stanie oddać z Lee-Enfielda aż 20–30 celnych strzałów w ciągu minuty, co czyniło tę broń najbardziej szybkostrzelnym karabinem powtarzalnym tego okresu. Wysoką szybkostrzelność potwierdzały również niektóre doniesienia żołnierzy niemieckich raportujących, iż ich ataki odpierane były przez karabiny maszynowe stanowisk brytyjskich, podczas gdy w rzeczywistości dostawali się oni pod ostrzał grup dobrze wyszkolonych żołnierzy uzbrojonych w SMLE. Zalety Lee-Enfielda sprawiły, że postanowiono dalej rozwijać jego konstrukcję ostatecznie rezygnując z zastąpienia go karabinem P14.