Ze względów militarnych Transalpinę rozbudowali Niemcy w czasie I wojny światowej, jednak była ona bardzo rzadko używanaTransalpina, drumul ce leagă Oltenia de Ardeal.. Na bazie tych doświadczeń król Rumunii Karol II podjął decyzję o budowie strategicznej drogi dla artylerii, przemieszczającej się pomiędzy Wołoszczyzną i Transylwanią. W inwestycję zaangażowany był również premier Gheorghe Tătărescu, a roboty przeprowadzono w latach 1934–1939. Po uroczystym otwarciu w 1939 r. Transalpinę zaczęło nazywać „szlakiem królewskim”. Trakt był utrzymywany przez Niemców podczas II wojny światowej.

Po rumuńskiej rewolucji z 1989 r. droga stopniowo popadała w ruinę, a poszczególne elementy jej konstrukcji były rozkradane (np. kamienie z murów oporowych wykorzystywano do budowy fundamentów niektórych willi w ośrodku turystycznym Rânca).