Ruch na tym fragmencie trasy dozwolony jest od czerwca do października lub listopada, tylko w ciągu dnia (latem w godzinach 7:00–20:00), wyłącznie dla pojazdów o dmc do 7,5 t (często do 3,5 t), a maksymalna dopuszczalna prędkość wynosi 30 km/h. Z uwagi na warunki atmosferyczne, najwyżej zlokalizowane odcinki są nieprzejezdne w miesiącach zimowych (najczęściej od października-listopada do kwietnia-maja).
Historia Początki szlaku są niejasne. Niektóre źródła podają, że wytyczyły go na przełomie I i II w. n.e. legiony rzymskie podczas wojen dackich, a na mapach z tamtego okresu oznaczony jest, jako „strategiczny korytarz rzymski IV”Drumul uitat.Transalpina, „drumul regelui”.. Według historyka Uniwersytetu Bukareszteńskiego prof. , w 1731 r. austriackie władze zaproponowały budowę trasy przez Parâng, łączącej Oltenię z Siedmiogrodem. Lokalna legenda głosi, że na przełomie XVIII i XIX w. każda rodzina mieszkająca w okolicy uczestniczyła w budowie poszczególnych odcinków drogi, w zależności od swoich możliwości fizycznych i finansowych. W tamtym czasie nosiła ona nazwę diabelska ścieżka i była wykorzystywana głównie przez pasterzy do transhumancji.