Po jego śmierci w 1296 miasto na krótko zajęli Brandenburczycy, ale Polacy odzyskali je już w 1298.
thumb|Erik Dahlbergh Bitwa pod Ujściem, 1655 thumb|Panorama Ujścia w 1910 thumb|Fontanna – pomnik hutnika, upamiętniająca 200-lecie powstania Huty Szkła w Ujściu
Od przełomu XIV i XV wieku Ujście wraz z okolicznymi włościami stanowiło dobra królewskie (tzw. królewszczyznę) jako starostwo ujskie (później przemianowane na ujsko-pilskie). Ujście otrzymało prawa miejskie 24 czerwca 1413 roku na mocy dokumentu wydanego przez Władysława Jagiełłę. Dokument z 1413 mówi o tym, że król polski Władysław Jagiełło pragnąc zapobiec codziennym niebezpieczeństwom położnego na granicy miasta Ujście, nadał mu prawo miejskie i przeniósł je z prawa polskiego na prawo magdeburskie nakazując staroście nakielskiemu i wszystkim innym urzędnikom, by nie czynili przeszkód kupcom udającym się do Ujścia.