Szkoła działała pod patronatem kościoła Mariackiego.
Szkoła łacińska, która powstała z inicjatywy miejscowego kleru, była najprawdopodobniej przeznaczona dla uboższej i zamożnej warstwy miasta. Powstanie tego typu szkoły było spowodowane tym, że Kościół uzurpował sobie prawo do zakładania szkół. W okresie wieków średnich przy kościołach powstawały szkoły klasztorne, katedralne i parafialne, poza szkołami średnimi, niższymi i najniższymi. Te ostatnie mogły zakładać osoby prywatne i zainteresowane niesieniem oświaty rady miejskie. 31 marca 1658 r. szkoła ta uległa zniszczeniu na skutek pierwszego wielkiego pożaru miasta. Prócz szkoły spłonął również kalefaktorat (bursa dla ubogich uczniów). Prawdopodobnie zostały one odbudowane w kolejnych latach. thumb|220px|Siedem sztuk wyzwolonych z Hortus deliciarum Herrady z Landsbergu Szkoła łacińska opierała swój program kształcenia na siedmiu sztukach wyzwolonych (łac. septem artes liberales). Pierwszym etapem szkolnictwa było nauczanie pisania i czytania, gramatyki łacińskiej, zapoznanie z utworami klasycznymi. W drugim etapie podejmowano nauczanie w dziedzinach: retoryki i dialektyki (tzw. łac. trivium, które z gramatyką stanowiło niższy stopień kształcenia). Językiem wiodącym w nauczaniu pozostawała łacina}