Źródła o szkołach łacińskich Pod koniec XIV w. rozpoczął się rozwój lokalnej oświaty, w której partycypowali książęta pomorscy z dynastii Gryfitów przy współudziale miejscowego kleru i władz miasta. W jednym z dokumentów z 1386 r. wymieniona została szkoła łacińska w Greifenbergu, która była jedną z najstarszych szkół łacińskich na PomorzuPierwsze informacje źródłowe o szkole na Pomorzu Zachodnim pochodzą z 1089 r. W Trzebiatowie (niem. Treptow a.d. Rega), 19 km od Greifenbergu powstała szkoła łacińska w 1328 r. Za: . Według H. Berghausa w Greifenbergu taka placówka powstała dopiero w 1426 r. Być może badacz miał na myśli drugą (niezależną) placówkę oświatową, która powstała ówcześnie w mieście (tj. łacińską szkołę średnią), biorąc pod uwagę populację ośrodka (ponad 1200 osób).
Szkoła łacińska Pozycja szkoły łacińskiej nie była wysoka. Rektorowi (łac. rector scolarium) Johannesowi Parsowowi odmawiano tytułu dominus (łac.), określano go jedynie tytułem „mistrza”. Jego uczniów nazywano „czeladnikami sztuki nauczania”. Tworzyli oni chór kościelny, mieli obowiązek uczestnictwa w trzech kolejnych nabożeństwach, pogrzebach i asystach do chorego.