Średnia szkoła łacińska Leonardusa Lata II poł. XV w. przyniosły zmiany organizacyjne szkoły w Greifenbergu. W dokumencie fundacyjnym z 1477 r. sformułowano obowiązki rektora łacińskiej szkoły średniej (niem. Lateinschulen) – Leonardusa. Wobec rektora rada miejska używała miana unserer Stadt Denere (pol. sługa naszego miasta). Wzmianka o łacińskiej szkole średniej (1426 r.?) świadczy, że rajcy miejscy wraz z miejscową elitą możnych starali się o rozszerzenie bazy oświatowej o szkolnictwo średnie, które obejmowało jedynie zamożniejszą warstwę, z uwagi na ponoszone (w połowie) koszty utrzymania nauczycieli i prawdopodobnie edukacji. Tym samym szkoła stała się drugą łacińską instytucją oświatową (typ szkoły partykularnej).
W odróżnieniu od szkoły łacińskiej niższego stopnia była podległa i zarządzana przez radę miasta. Pensja nauczyciela wynosiła 90 marek. Pod koniec XV w. szkoła zatrudniała dwóch nauczycieli – rektora i kantora. Jej celem było m.in. przygotowanie młodzieży do pracy w handlu i miejscowej administracji. Zakres dydaktyczny obejmował arytmetykę, geometrię, muzykę i astronomię (tzw. łac. quatrivium, stopień wyższy). Językiem nauczanym pozostawała nadal łacina.