Niektórzy argumentowali, że teoria odkupienia przez karne zastępstwo była wyrażana przez wczesnych Ojców Kościoła takich jak Justyn Męczennik (ok. 100–165), Euzebiusz z Cezarei (ok. 275–339) i Augustyn z Hippony (354–430).. Trzecią jest teoria „subiektywna” powszechnie znana jako pogląd o moralnym wpływie, tzn. że męka Chrystusa była aktem przykładnego posłuszeństwa, co wpływa na intencje tych, którzy o tym wiedzą. Datuje się ją na czasy protegowanego Anzelma z Laon, Abelarda, który był jej twórcą.
Książka Auléna zawiera historyczne studium, które poczynając od wczesnego Kościoła śledzi teorie dotyczące Odkupienia aż do protestanckiej Reformacji. Aulén przekonuje, że Christus Victor (lub „pogląd klasyczny” jak Aulén go nazwał) był przeważającym poglądem we wczesnym Kościele oraz w ciągu pierwszego tysiąca lat jego historii i zgadzali się z nim niemal wszyscy Ojcowie Kościoła, m.in. Ireneusz z Lyonu, Orygenes z Aleksandrii czy Augustyn z Hippony. Znaczna zmiana zaszła – jak twierdzi Aulén – gdy Anzelm z Canterbury opublikował swoje dzieło Cur Deus Homo ok. 1097 r., co zaznacza punkt, od którego przeważające rozumienie Odkupienia przeszło od poglądu klasycznego (Christus Victor) do poglądu o zadośćuczynieniu (satysfakcji) w oryginalnym Kościele katolickim, a później w protestantyzmie.