Hebert SSM) Christus Victor: An Historical Study of the Three Main Types of the Idea of Atonement (London: SPCK, 1931; New York: Macmillan, 1969)..
Książka Auléna Christus Victor Aulén identyfikuje w niej trzy główne rodzaje teorii Odkupienia: Najwcześniejszą jest ta, którą Aulén nazwał „klasycznym” poglądem na Odkupienie, szerzej znana jako teoria okupu lub od publikacji pracy Auléna zwana czasem teorią „Christus Victor”: jest to teoria, że Adam i Ewa uczynili ludzkość podległą diabłu w wyniku Upadku oraz że Bóg w celu odkupienia ludzkość posłał Chrystusa jako „okup” lub „przynętę” tak, aby diabeł, nie wiedząc, że Chrystus nie może umrzeć trwale, zabił go i w ten sposób utracił wszelkie prawa do ludzkości po Zmartwychwstaniu. Drugą teorią jest pogląd „łaciński” lub „obiektywny”, szerzej znany jako teoria zadośćuczynienia (satysfakcji) mający swój początek w anzelmiańskiej satysfakcji (tj. poglądzie, że Chrystus cierpiał zastępczo za ludzkość, zaspokajając tym samym wymagania Bożego honoru) i później rozwinięty przez protestantów w karne zastępstwo (tj. pogląd zgodnie z którym Chrystus jest ukarany zamiast ludzkości tak, że wymagania Bożej sprawiedliwości są zaspokojone, dzięki czemu Bóg może sprawiedliwie przebaczyć).