Rada nie posiada ponadto uprawnień do wdrażania ani egzekwowania przepisów prawnych, a istotnym elementem jej prac jest konsultacja ze stałymi uczestnikami reprezentującymi rdzennych mieszkańców regionu oraz ich interesy, przy jednoczesnym całkowitym wyłączeniu kwestii bezpieczeństwa militarnego z jej deklaracji i działań.
Grupy robocze, opracowując raporty na podstawie analiz i modelowania, przyczyniają się nie tylko do lepszego rozumienia regionu, lecz także do prognozowania przyszłych scenariuszy związanych z ociepleniem klimatu, transportem towarów oraz tendencjami w eksploatacji zasobów naturalnych; połączenie tych informacji z oceną ryzyka i kosztów wywiera wymierny wpływ na politykę zainteresowanych stron wobec Arktyki.
Na forum Rady wypracowano trzy porozumienia, które zostały przyjęte przez wszystkie osiem krajów członkowskich: Porozumienie z 2011 roku o współpracy w zakresie działań poszukiwawczo-ratowniczych na morzu w Arktyce () – pierwszy wiążący instrument prawny, odnoszący się do kwestii związanych z działalnością gospodarczą w regionie Arktyki. W 2011 roku państwa arktyczne zawarły w Nuuk porozumienie dotyczące współdziałania w zakresie akcji poszukiwawczych i ratowniczych prowadzonych w Arktyce.