W kwietniu 1940 roku został dowódcą 3 Korpusu Strzeleckiego w Zakaukaskim Okręgu Wojskowym. Od listopada 1940 roku do maja 1941 roku uczestniczył w Kusie Wyższych Dowódców przy Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa, po czym ponownie był dowódcą 3 Korpusu. W lipcu 1941 roku został dowódcą 46 Armii, która zajmowała pozycje obronne wzdłuż granicy z Turcją.
W dniu 13 grudnia 1941 roku rozkazem dowódcy Frontu Zakaukaskiego został dowódcą Armii Nadmorskiej, która znajdowała się w Sewastopolu. Do sztabu armii dotarł dopiero w dniu 24 grudnia, lecz wobec sprzeciwu dowódcy Floty Czarnomorskiej i dowódcy obrony Sewastopolu wiceadm. Oktiabrskiego funkcji tej nie objął, a w dniu 25 grudnia decyzją Naczelnego Dowództwa rozkaz o nominacji został anulowany.
Po powrocie z Sewastopola w dniu 8 lutego 1942 roku został dowódcą 44 Armii, którą dowodził w czasie walk na płw. Kerczeńskim do maja 1942 roku. Armia ta poniosła ciężkie straty i utraciła swoje pozycje. W związku z tym decyzją 29 maja 1942 roku został zwolniony ze stanowiska i z dniem 4 czerwca 1942 roku zdegradowany do stopnia pułkownika oraz ukarany przeniesieniem na niższe stanowiska służbowe.