Liczba członków Towarzystwa wzrastała stale od 141 osób w 1891 r. do 219 w 1900 r. Byli wśród nich urzędnicy administracji państwowej i miejskiej z prezydentem rejencji na czele, fabrykanci, kupcy, lekarze, nauczyciele i prawnicy. Sporadycznie istnieli w Towarzystwie również Polacy, np. proboszcz bydgoski Józef Choraszewski oraz lekarz Emil Warmiński.
Wśród ważniejszych przejawów działalności Towarzystwa Historycznego znajdowały się prelekcje wygłaszane przez jego członków, odsłonięcie (1894 r.) na trakcie spacerowym śluz bydgoskich popiersia Franza von Brenkenhoffa – organizatora budowy Kanału Bydgoskiego oraz protesty przeciw planom rozbiórki ruin zamku bydgoskiego i wysadzenia w powietrze wieży kościoła karmelitów na nabrzeżu Brdy. W 1896 r. z okazji 550-lecia lokacji miasta Erich Schmidt opublikował akt lokacyjny miasta w językach łacińskim i niemieckim jako jubileuszowe wydawnictwo Towarzystwa Historycznego.