Przeznaczenie życiorysu i obraz św. Franciszka Całe dzieło to bezgraniczny i entuzjastyczny podziw dla św. Franciszka. Tomasz przedstawia świętego jako wzór świętości i przewodnik życia duchowego dla wszystkich chrześcijan. Obraz św. Franciszka ma służyć zbudowaniu, nie tylko braci zakonu, ale całego ludu Bożego.Ukazuje św. Franciszka jako tego, który trwa w nieustannym nawróceniu. Nazywa Go Serafickim Ojcem, który "wykształcił i zobrazował w sobie Serafina"Zob. C.T. Niezgoda, Wprowadzenie [do: Źródła urzędowe o św. Franciszku z Asyżu], w: Wczesne źródła franciszkańskie, Warszawa 1981, t. 1, s. 13..
Elementem stale obecnym w dziele jest idea "nowości", przejawiająca się w zwrotach: "nowy rycerz Chrystusa", "nowe światło", "coś nowego na świecie", "nowe Betlejem", "nowa Pociecha", "nowy ewangelista". Taki zabieg służy ukazaniu osoby św. Franciszka jako nowego człowieka, który swoje źródło upatruje w Chrystusie. Tomasz nazywa go: "drugim Mojżeszem", "drugim Dawidem"Por. Tomasz z Celano, Życiorys pierwszy świętego Franciszka z Asyżu, w: R. Prejs(red.), Z. Kijas, Źródła franciszkańskie, Kraków 2005, s. 441-533..