Według niektórych opracowań już w 1623 r. w Sławatyczach istniała dobrze zorganizowana społeczność żydowska, odgrywająca znaczącą rolę w życiu gospodarczym miasta. Można przypuszczać, że została ona częściowo unicestwiona w czasie powstania Kozaków (1648–1657) przeciwko Polsce, kiedy to wojska Chmielnickiego zajęły i okupowały tę część Rzeczypospolitej (w tym same Sławatycze), jednakże potem szybko odbudowała się. Źródła archiwalne z 1656 r. donoszą, że spośród trzydziestu placów znajdujących się przy rynku, aż dwadzieścia jeden było własnością osób wyznania mojżeszowego. Z kolei około 1700 r. pośród 1945 mieszkańców ówczesnych Sławatycz znajdowało się 1089 osób wyznania mojżeszowego, tj. niemal 56%. Społeczność żydowska w Sławatyczach korzystała z przywilejów nadanych przez królów polskich. Niektóre opracowania podają, że Żydzi zaczęli osiedlać się w Sławatyczach dopiero pod koniec XVIII stulecia, wydaje się jednak, iż informacja ta jest błędna lub dotyczy odrodzenia miejscowej społeczności po wojnach 2 połowy XVII i początku XVIII wiekuhttps://sztetl.org.pl/pl/miejscowosci/s/725-slawatycze/99-historia-spolecznosci/138031-historia-spolecznosci.