Zawiązanie unii personalnej Polski i Litwy ostatecznie potwierdziło przynależność tych ziem do Wielkiego Księstwa. Do końca XV w. Sławatycze stanowiły włość królewską. Z 1499 r. pochodzi pierwszy zapis źródłowy o Sławatyczach, w którym w kancelarii Jana I Olbrachta w dniu 12 września 1499 r. stwierdzono, że dobra sławatyckie przeszły na własność Ursuła Wołoszyna. Od unii lubelskiej (1569) wchodziły w skład Rzeczypospolitej Obojga Narodów (I Rzeczypospolitej), będąc jedną z miejscowości położonych w województwie brzeskolitewskim. Prawa miejskie otrzymały w 1577 r.
W latach 1546 -1616 Sławatycze znajdowały się w rękach książąt Prońskich. W 1629 r. właścicielem miasta w województwie brzeskolitewskim był Rafał LeszczyńskiWłasność ziemska w powiecie sandomierskim w roku 1629, w:Przegląd Nauk Historycznych 2012, r. XI, Nr 2, s. 51.. W XVII wieku dobra sławatyckie przeszły z rąk Leszczyńskich do Radziwiłłówhttps://sztetl.org.pl/pl/miejscowosci/s/725-slawatycze/96-historia-miejscowosci/67797-historia-miejscowosci.