Trzecią część miasta zajmowały ogrody i nekropolie. Na pozostałej części miasta wznoszono budowle oficjalne. Nad nimi górowała wieża (w późniejszym okresie rozwinęła się w ziggurat) z niewielką świątynią na najwyższej platformie, do które prowadziły schody lub pente douce. Drugą, większą, świątynię budowano najczęściej w pobliżu wieży. Wokół stawiano magazyny, pomieszczenia użytkowe i mieszkania dla kapłanów. Ta część miasta otaczana była murem. Z czasem przekształciła się w warownię. Budowle sumeryjskie wznoszono najczęściej z cegły suszonej lub wypalanej, czasem z kamienia. Spoiwem był muł albo smoła. Nie należały to trwałych. Przez to często na gruzach poprzedniej, po zrównaniu i podwyższeniu platformy, stawiano kolejną świątynię.
Grobowce sumeryjskie budowano pod ziemią z kamienia lub cegły. Składały się z jednego lub kilku pomieszczeń. Przekryte były sklepieniem pozornym lub płaskim stropem. Do wnętrza z poziomu terenu prowadziły ukośne rampy i pionowe szyby.