Na początku III tysiąclecia p.n.e. nastąpiła zmiana w sposobie ozdabiania wyrobów ceramicznych. Ornament i rytmiczność rysunku zostały zastąpione ceramicznym reliefem, mającym za zadanie ukazanie wydarzeń. Najstarszym zabytkiem, na którym zaobserwowano te zmiany, jest alabastrowe naczynie ze świątyni Inany w Uruk. Relief na nim został rozmieszczony w układzie pasowym. W dolnym pasie za pomocą umownych linii przedstawiona została rzeka, kłosy, liście i palmy. W środkowym pasie znajduje się stado baranów i owiec oraz idący za nimi mężczyźni z naczyniami, czarami i wypełnionymi owocami talerzami. Górny pas przedstawia złożone przed ołtarzem dary. Obok ołtarza znajdują się symbole Inany. Stojąca obok niego kapłanka w długich szatach uosabia boginię i wraz z kapłanem wita procesję z darami. Kapłan ubrany jest w długą szatę, której tren podtrzymuje mężczyzna w krótkiej spódniczce.
Architektura sumeryjska thumb|150px|Alabastrowa figurka z ok. 2400 roku p.n.e. (Luwr, Paryż) thumb|150px|Wapienna płytka wotywna króla Ur-Nansze, znaleziona w Girsu (Luwr, Paryż)