Ceramika thumb|150px|Fragment reliefu na naczyniu ze świątyni Inany w Uruk Najstarszymi zabytkami sztuki sumeryjskiej są wyroby ceramiczne z Uruk i Elamu, datowane na koniec IV tysiąclecia p.n.e. Rysunki zawierały charakterystyczne dla sztuki Azji Przedniej geometryzm, ornamentalizm, rytmiczność i wyczucie formy. Na niektórych naczyniach widoczne były powtarzające się ornamenty, składające się z wystylizowanych wizerunków kozłów, psów, ptaków oraz ołtarzy i świątyń. Ceramika z przełomu IV i III tysiącleci p.n.e. malowana była czerwonymi, czarnymi brązowymi lub fioletowymi barwami na jasnym tle. Znane były kolory lazurowy i żółto-zielony lub sałatowy (wyraz, oznaczający kolor zielony, nie został poświadczony w języku sumeryjskim).
Wczesna ceramika sumeryjska ukazywała dążenia artysty do opanowania przedstawianego przez siebie świata. Artysta nie odzwierciedlał go mechanicznie, tylko najpierw włączał do świata własnych emocji i przemyśleń, a następnie wyrażał za pośrednictwem obrazu. Każdy przedstawiany przez malarza obiekt miał własne miejsce w sekwencji ornamentu, a właściwych dla niego cech artysta nie brał pod uwagę.