W 1956 roku modelowym zmiany zewnętrzne były minimalne. Przede wszystkim, dla powiększenia bagażnika, koło zapasowe przeniesiono z jego wnętrza i umieszczono pionowo na zewnątrz (w stylu Continental), chociaż zmiana rozkładu mas pogorszyła prowadzenie. Z przodu emblemat Forda z dwiema flagami wyścigowymi został zastąpiony przez używany od tej pory wizerunek ptaka grzmotu (Thunderbird), w stylu sztuki Indian amerykańskich. Przed drzwiami pojawiły się prostokątne klapki wentylacyjne. Zmieniono okrągłe tylne lampy zespolone, które otrzymały wewnątrz szersze chromowane obrączki, oraz zmieniono chromowane zakończenia płetw nad lampami. Zdejmowany sztywny dach mógł mieć od tego roku małe boczne okrągłe okienka. We wnętrzu samochodu zaczęto wprowadzać elementy zwiększające bezpieczeństwo, w tym trójramienną kierownicę z głębiej umieszczoną kolumną zamiast płaskiej dwuramiennej oraz opcjonalnie pasy bezpieczeństwa i miękką deskę rozdzielczą (pakiet Lifeguard).
W instalacji elektrycznej wprowadzono napięcie 12 V zamiast 6 V.