Kolejna (Sowicze) pojawia się w dokumencie erygującym parafię w Tarnowicach (Starych) z 1415 roku, znanym z dwóch odpisów z 1666 i 1761 roku. Analiza układu drogowego z początku XV wieku oraz współczesne rozplanowanie przestrzenne sugerują, że Sowice powstały jako osiedle samorodne, początkowo zajmując różnej wielkości parcele przy jedynej istniejącej drodze (obecna ul. Grodzka), stopniowo przeobrażając się w widlicę, w której zagrody stawiane były przy trzech drogach wychodzących odśrodkowo (współczesne ulice: Grodzka i Słowackiego).
Początkowo mieszkańcy wsi zajmowali się rolnictwem oraz hodowlą bydła i trzody chlewnej. Nad rzeką Stołą działały liczne młyny, zakładane były również stawy hodowlane. Na terenie Sowic, podobnie jak w całej okolicy, w XVI wieku zapoczątkowane zostało górnictwo kruszcowe. Pierwsze doniesienia o szybach wydobywczych zakładanych w Sowicach pochodzą z 1529 roku, a więc krótko po wydaniu Ordunku Gornego przez księcia opolskiego Jana Dobrego oraz margrabiego Jerzego Hohenzollerna-Ansbacha. Ogółem w latach 1529–1641 w Sowicach zarejestrowano 1831 szybów, 31 płuczek, 5 prażalni i 3 sztolnie. Rekordową w regionie bytomsko-tarnogórskim liczbę nowych szybów (752) odnotowano w 1559 roku.