Kolejny, piąty sezon badawczy prof. Kostrzewskiego, przyniósł w 1934 roku odkrycie w pobliżu wód Stoły na północ od drogi z Sowic do Repecka dwóch wiórków, ośmiu okrzesków i przepalonego rdzenia tardenoaskiego z epoki kamiennej oraz skorupy naczynia i przepaloną kość z okresu kultury łużyckiej.
Następne poszukiwania miały miejsce w 1942 roku, kiedy to koło Puferek bytomski archeolog Theodor Kubitzek odnalazł na południowym stoku doliny Stoły odłupek krzemienny z epoki kamiennej i trzy skorupy brzuśca naczynia glinianego, które datował na epokę żelaza.
W efekcie przed 1945 rokiem na terenie dzielnicy przebadano łącznie 11 stanowisk archeologicznych, w tym 3 stanowiska wokół Sowic, 4 stanowiska wokół Puferek i 4 stanowiska wokół Repecka.
Historia średniowieczna i nowożytna thumb|Czarna Huta – promenada z budynkiem nadleśnictwa (pocztówka z pocz. XX w.) Osadnictwo w formie ciągłej na terenie Sowic raczej nie przetrwało do średniowiecza. Mimo to jest to jedna z najstarszych wsi na ziemi tarnogórskiej. Pierwsza wzmianka o średniowiecznych Sowicach (Jasnowicz) pochodzi – zdaniem dr. Marka Wrońskiego – z 1369 roku, z dokumentu podziału księstwa bytomskiego między księcia oleśnickiego Konrada II a księcia cieszyńskiego Przemysława.