Idea atakowania jednocześnie na wszystkich frontach, ogłoszona przez Stalina 5 stycznia 1942 r., ale niewykonalna z powodu braku wystarczających sił, doprowadziła do utraty inicjatywy na froncie przez stronę radziecką, zakłócenia kontrofensywy pod Moskwą i wielu niepotrzebnych ofiar pod Rżewem i Wiaźmą.
Niemcy także nie byli zadowoleni z rozwoju wypadków na froncie wschodnim. Adolf Hitler usunął ze stanowiska dowódcę 4 Armii Pancernej, gen. Ericha Hoepnera (8 stycznia), a dowódcę 9 Armii, gen. Adolfa Straußa, zastąpił 15 stycznia gen. Waltherem Modelem. 20 stycznia gen. Gotthard Heinrici zastąpił gen. Ludwiga Küblera na stanowisku dowódcy 4 Armii.
W wyniku energicznych działań nowego dowódcy 9 Armii, Walthera Modela, wyrwa w niemieckich liniach obrony na zachód od Rżewa została zamknięta, a komunikacja radzieckich: 39 Armii, części sił 29 Armii i 11 Korpusu Kawaleryjskiego została przerwana.
22 stycznia radzieckie dowództwo przeniosło 3 i 4 Armię Uderzeniową Frontu Północno-Zachodniego do Frontu Kalinińskiego. Ofensywa jednostek Frontu Zachodniego na Wiaźmę, która rozpoczęła się 26 stycznia we współpracy z 11 Korpusem Kawaleryjskim (teraz Frontu Kalinińskiego) nie powiodła się.