10 stycznia rozpoczęła się ofensywa Frontu Zachodniego. Przełamawszy silny opór wroga, jej oddziały (33 Armia gen. Michaiła Jefremowa i 1 Gwardyjski Korpus Kawaleryjski gen. Pawła Biełowa) wyzwoliły miasta Możajsk, Wierieja, Miedyń, Kirow, Ludinowo i Suchiniczi. Przełom w obronie wroga na prawym skrzydle dokonany przez siły 1 Armii Uderzeniowej, 20 i 16 Armii w pobliżu Wołokołamska i Szachowskoj uczyniony w celu dotarcia do Syczowki i odcięcia grupy rżewskiej od wschodu, a także przełom w centrum Frontu Zachodniego stworzyły warunki wstępne do zniszczenia obrony wroga na kierunku Wiaźmy i odcięcia wiaziemskiego zgrupowania nieprzyjaciela z południowego wschodu. Jednak 19 stycznia, wbrew planowi gen. Żukowa, zgodnie natomiast z osobistym rozkazem Józefa Stalina, 1 Armia Uderzeniowa gen. Wasilija Kuzniecowa została wycofana z walki i przeniesiona w rejon Diemianska, z kolei elementy 16 Armii marsz. Konstantego Rokossowskiego zostały przeniesione na południe. Oddziały 20 Armii gen. Andrieja Własowa nie były w stanie pokonać obrony wroga i dokończyć zniszczenia rżewsko-wiazemskiego zgrupowania przeciwnika, dlatego przeszły do defensywy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja rżewsko-wiaziemska (1942) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.